جا مانده ایم و شرح دل ما خجالت است
زائرشدن، پیاده یقینا سعادت است

ویزا، بلیط، کرب و بلا مال خوب هاست
سهم چو من پیامک "هستم به یادت" است

یک اربعین غزل به امید عنایتی
این بغض من اگر چه خودش هم عنایت است

چیزی برای عرضه ندارم مرا ببخش
یعنی غزل، نشانه ی عرض ارادت است

ماهیچ، ما گناه... فقط جان مادرت
امضا بکن که شاعرت اهل شهادت است

باشد حسین، کرب و بلا مال خوب ها
یک مهر تربت از تو برایم کفایت است..

آمدم اینجا دوباره...لشگرت یادش بخیر
قاسم و عون و زهیر و جعفرت یادش بخیر

اولین باری که اینجا آمدم یادت که هست؟
شد رکابم ساقی آب آورت یادش بخیر

بهترین واژه ی دنیا حسین است حسین
 شافع محشر و عقبی حسین است حسین

 روی قبرم بنویسید که مجنون بوده
 به یقین حضرت لیلا حسین است حسین

 دانش آموز دروسش همه پیغامبران
 دم احیاگر عیسی حسین است حسین

 عاشقی درس قشنگیست به راه معشوق
 عالمین قطره و دریا حسین است حسین

 در پی روزی عشق بودم و یک آن دیدم
 آنکه جان کرده مهیا حسین است حسین

 وقت دیوانگیم مست شود با نامت
 سرورو ماه و شهنشاه حسین است حسین

 من زلیخای کهن سال تو هستم یوسف
 عشق جاوید زلیخا حسین است حسین

 تا قیامت به مرام و کرمت مدیونم
 نمک سفره ی دل ها حسین است حسین

 پر پرواز بده تا که بیایم حرمت
 سند بندگی ما حسین است حسین

 سینه ام سرخ و دلم سوخته از داغ غمت
 پسر ام ابیها حسین است حسین ...

دارم غریب و آشنا را می شمارم
این خیل مشغول عزا را می شمارم

هی خواب می بینم پیاده در طریقش
درجاده دارم تیرها را می شمارم

همه از هر کجا باشند از این راه می آیند
به سویت ای امین الله خلق الله می آیند

صف جن و ملک با زائرانت هم قدم هستند
به عشقت از عوالم خیل خاطرخواه می آیند

خواب دیدم سحری پای ضریحت هستم
چه کنم حسرت آن بر دل من می ماند

چه جوان ها که به پای غم تو پیر شدن
بشود دوستی آن دم که کهن می ماند

می‌روی سوی بهشت کربلایش، خیر پیش!
حافظ تو سایة لطف خدایش، خیر پیش!

زانوی لرزان و بهت تشنگی را می‌چشی...
کاش بودی کربلای او، به جایش... خیر پیش!

راه- با پای پیاده- خوانده تا پَر واکنی...
بشکنی در خود... بمانی در هوایش، خیر پیش!

یا پدر... یا مادرت، غمگین، دعایت کرده است...
شد اجابت، خواهش گرم صدایش، خیر پیش!

نوحه خواندی... گریه کردی... این مُحرَّم هم گذشت...
شاید این«رفتن»، شده مزد عزایت، خیر پیش!

کاروان او هم این راه طلب را رفته است...
می‌روی... اما نه مثل لاله‌هایش... خیر پیش!

در مسیرت موکب بسیار و آب و احترام...
کاروانش تشنه بودند و ندایش:«خیر پیش!»

نه سری بر نیزه می‌بینی... نه خاکی بستر است...
یاد کن از شام و از رنج و بلایش... خیر پیش!

حضرت زهرا(س) دعا کرده برای زائرش...
می‌شوی هر لحظه، مشمول دعایش، خیر پیش

می‌روی... جامانده‌گان راه را هم یاد کن!...
گوشة جانانة صحن و سرایش، خیر پیش!

هرچه کردم تا ببندم ساک خود اما نشد
هی دویدم تا بگیرم عاقبت ویزا نشد

خواستم با دوستان از بصره گردم رهسپار
با رفیقان تا حرم هم جاده و هم پا نشد

در تکاپو بودم آقا تا بگیرم پاسپورت
پاسپورتم را گرفتم لیک بی ویزا نشد

مادرم اسپند و آب و آینه آورده بود
زیر قرآن رد کند وقت سفر , ما را نشد

از همه درخواست کردم تا حلالم میکنند؟
تا که باشم کربلا من نائب آنها نشد

اربعین را قول دادم با رفیقان عازمیم
هم سفر , موکب به موکب, سینه زن , حالا نشد

باز داغ کربلا بر سینه ام امسال ماند
نامه اذن دخولم اربعین امضا نشد